Taryfy prądu dla firm: C11, C21 czy B23? Jak wybrać grupę taryfową?

Autor: Radosław Andrulewicz

W taryfie PGE Dystrybucji na 2026 r. dystrybucja megawatogodziny w grupie B23 kosztuje 22,98 zł poza szczytami i 124,38 zł w szczycie popołudniowym. W grupie B21 ta sama megawatogodzina kosztuje 64,46 zł o każdej porze doby. Zakład produkcyjny pracujący na trzy zmiany zapłaciłby za dystrybucję 159 542 zł rocznie w B21 i 100 538 zł w B23, przy tym samym zużyciu i w tej samej sieci Tauronu (case study ENERGIM). Grupę taryfową wybiera odbiorca spośród grup dostępnych dla jego przyłącza, a operator zmienia ją na wniosek nie częściej niż raz na 12 miesięcy (§ 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Energii z 3 września 2026 r.).

• Jak wybrać grupę taryfową: literę i pierwszą cyfrę wyznacza przyłącze, a liczbę stref firma dobiera do godzin, w których pobiera energię.
• C11, C12a, C12b: niskie napięcie i moc umowna do 40 kW, np. biura i sklepy.
• C21, C22a, C22b, C23: niskie napięcie i moc umowna powyżej 40 kW.
• B21, B22, B23: średnie napięcie i moc umowna powyżej 40 kW, czyli zakłady zasilane z sieci SN.
• Tauron 2026: każda strefa B23 ma niższą stawkę zmienną za dystrybucję niż B21.
• PGE 2026: przy jednej zmianie i pracy ciągłej najtańsza jest B23, przy dwóch zmianach B22.
• Zmiana grupy: wniosek do operatora raz na 12 miesięcy albo w ciągu 60 dni od wejścia w życie nowej taryfy.
• Opłata mocowa: nie zależy od grupy taryfowej, tylko od poboru w dni robocze od 7:00 do 21:59.

Co oznaczają symbole taryf C11, C21 i B23?

Taryfa dla firm to zestaw stawek, według których operator rozlicza dystrybucję energii elektrycznej: składnik stały za każdy kW mocy umownej i stawkę zmienną za każdą kWh. Grupa taryfowa decyduje, które stawki obowiązują przedsiębiorstwo. Symbole grup taryfowych składają się z litery i dwóch cyfr. Taryfy operatorów na 2026 r. (pkt 2.1.2 taryf Tauron Dystrybucji i PGE Dystrybucji) opisują je tak:

• litera: napięcie sieci w miejscu dostarczania energii; A to wysokie napięcie, B średnie, C niskie, a G oznacza gospodarstwa domowe;
• pierwsza cyfra: moc umowna; 1 oznacza moc do 40 kW, 2 moc powyżej 40 kW;
• druga cyfra: liczba stref czasowych, w których operator nalicza różne stawki;
• litera a lub b na końcu: rodzaj podziału doby; „a” to szczyt i pozaszczyt, „b” to dzień i noc.

Źródło: taryfy Tauron Dystrybucji i PGE Dystrybucji na 2026 r., pkt 2.1.2; taryfa Energa-Operatora na 2026 r., pkt 3.1.2.

Operatorzy różnią się szczegółami:

• PGE Dystrybucja: ma też grupy B24 i C24 z czwartą strefą „dolina obciążenia”, w dni robocze od 1:00 do 5:00;
• Tauron Dystrybucja: ma grupę C13 z trzema strefami dla mocy do 40 kW;
• Stoen Operator: w grupach B nie stosuje progu 40 kW.

Litery firma nie wybiera. O grupie decyduje napięcie w miejscu dostarczania energii, a odbiorca wybiera jedną z grup, do których może należeć w danym miejscu (§ 7 ust. 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia z 3 września 2026 r.). Firma zasilana z niskiego napięcia wybiera więc spośród grup C, a zakład z przyłączem średniego napięcia spośród grup B.

Taryfa C11, C12a czy C12b: co wybrać w małej firmie?

Grupy C1x są dla firm z mocą umowną do 40 kW. W sieci Tauron Dystrybucji w 2026 r. dzielą dobę tak:

• taryfa C11: jednostrefowa, jedna stawka przez całą dobę;
• taryfa C12a: dwustrefowa, szczyt od 8:00 do 11:00 i wieczorem (od kwietnia do września 20:00–21:00, od października do marca 17:00–21:00), pozostałe godziny to pozaszczyt;
• taryfa C12b: dwustrefowa, dzień od 6:00 do 13:00 i od 15:00 do 22:00, noc od 22:00 do 6:00 i od 13:00 do 15:00.

Źródło: taryfa Tauron Dystrybucji na 2026 r.; taryfa PGE Dystrybucji na 2026 r., tekst jednolity od 1 lutego 2026 r. Stawki netto za dystrybucję, bez ceny energii.

W sieci Tauronu obie strefy C12b mają niższą stawkę za 1 kWh niż taryfa C11. W sieci PGE stawka dzienna C12b jest o 30% wyższa niż w C11 (0,3347 wobec 0,2568 zł/kWh). Z naszego przeliczenia wynika, że w PGE C12b wychodzi taniej od C11 dopiero wtedy, gdy na strefę nocną przypada ponad 31% zużycia, a do tego trzeba jeszcze pokryć wyższy składnik stały.

Taryfy C21, C22a, C22b i C23 dla mocy powyżej 40 kW

Z grup C2x korzystają firmy zasilane z niskiego napięcia, np. hale produkcyjne i magazyny. Taryfa C22a ma te same strefy co B22, taryfa C23 te same co B23, a taryfa C22b dzieli dobę przez cały rok na dzień (6:00–21:00) i noc (21:00–6:00).

Kolejność stref: C22a szczyt / pozaszczyt, C22b dzień / noc, C23 szczyt przedpołudniowy / szczyt popołudniowy / pozostałe godziny. Źródło: taryfy Tauron Dystrybucji i PGE Dystrybucji na 2026 r.

W PGE składnik stały rośnie z liczbą stref: z 26,03 zł/kW w C21 do 29,79 zł/kW w C23. Przy mocy umownej 100 kW przejście z C21 na C23 podnosi część stałą o 4 512 zł rocznie, niezależnie od zużycia. W Tauronie składnik stały jest we wszystkich grupach C2x taki sam. W C23 soboty, niedziele i święta w całości należą do strefy „pozostałe godziny”.

Taryfy B21, B22 i B23 dla zakładów na średnim napięciu

Grupy B2x obejmują zakłady z przyłączem średniego napięcia i mocą umowną powyżej 40 kW. B21 to taryfa jednostrefowa, B22 taryfa dwustrefowa, a B23 trójstrefowa.

Kolejność stref: B22 szczyt / pozaszczyt, B23 szczyt przedpołudniowy / szczyt popołudniowy / pozostałe godziny. PGE podaje składnik stały w zł/MW miesięcznie (18 430, 19 410 i 20 390 zł); w tabeli przeliczony na kW. Źródło: taryfy Tauron Dystrybucji i PGE Dystrybucji na 2026 r.

W Tauronie każda strefa B23 ma niższą stawkę zmienną niż całodobowa B21: najdroższa strefa B23 kosztuje 56,10 zł/MWh, a B21 71,14 zł/MWh. Składnik stały B23 jest wyższy o 7 groszy na kW.

W PGE szczyt popołudniowy B23 kosztuje 124,38 zł/MWh, prawie dwa razy więcej niż B21, a pozostałe godziny 22,98 zł/MWh. Składnik stały B23 jest o 1,96 zł/kW miesięcznie wyższy niż w B21, czyli przy mocy umownej 500 kW o 11 760 zł rocznie. PGE ma też grupę B24: strefy jak w B23 plus dolina obciążenia za 16,85 zł/MWh, ale szczyt popołudniowy kosztuje w niej 160,78 zł/MWh.

W B23 soboty, niedziele i święta liczą się w całości jako „pozostałe godziny”, o ile pozwala na to licznik odbiorcy (przypis do tabeli stref w taryfach Tauronu i PGE).

Godziny stref czasowych w taryfach B23, B22 i C22b

Tauron Dystrybucja, PGE Dystrybucja, Energa-Operator i Stoen Operator stosują w 2026 r. te same godziny stref.

W B22 i C22a szczyt trwa od 8:00 do 11:00 i wieczorem, w godzinach zależnych od miesiąca:

• styczeń, luty, listopad, grudzień: 16:00–21:00;
• marzec, październik: 18:00–21:00;
• kwiecień, wrzesień: 19:00–21:00;
• maj, czerwiec, lipiec, sierpień: 20:00–21:00.

Pozostałe godziny doby to pozaszczyt. W C22b dzień trwa przez cały rok od 6:00 do 21:00, a noc od 21:00 do 6:00.

Zegary liczników ustawia się według czasu zimowego i latem się ich nie przestawia, chyba że urządzenie samo utrzymuje godziny stref (pkt 2.2 taryf Tauronu i PGE). W takim liczniku latem szczyt przedpołudniowy „7:00–13:00” trwa według zegarka od 8:00 do 14:00.

Jaka taryfa prądu jest najtańsza dla profilu pracy firmy?

Dobór taryfy zaczyna się od godzin, w których firma pobiera energię. Policzyliśmy średnią stawkę zmienną za dystrybucję w grupach B dla trzech profili pracy. Założyliśmy równy pobór we wszystkich godzinach pracy i godziny stref z tabel taryf.

Średnia stawka zmienna [zł/MWh]. Obliczenia ENERGIM na stawkach taryf Tauron Dystrybucji i PGE Dystrybucji na 2026 r.; w B23 dni wolne w całości w strefie „pozostałe godziny”.

W Tauronie B23 wychodzi najtaniej w każdym z trzech profili. W PGE przy dwóch zmianach B23 kosztuje tyle co B21 (64,43 wobec 64,46 zł/MWh), bo zmiana popołudniowa trafia w szczyt za 124,38 zł/MWh. Najtańsza jest tam B22, która jednak ma składnik stały wyższy o 0,98 zł/kW miesięcznie. B22 odrabia tę różnicę, gdy firma zużywa rocznie ponad 2,3 MWh na każdy kW mocy umownej.

Rzeczywisty rozkład zużycia energii nie jest równy przez całą zmianę: rozruch maszyn, przerwy, chłodzenie i oświetlenie zmieniają rozkład godzinowy. Dlatego w analizach liczymy taryfę na danych 15-minutowych z licznika za pełne 12 miesięcy. Wyniki z naszych case studies:

• zakład 3-zmianowy z PV, sieć Tauronu: B23 100 538 zł rocznie, B22 112 757 zł, B21 159 542 zł; firma była już w B23 (case study);
• firma usługowa pracująca w dzień, sieć Tauronu: B21 kosztowała 32 851 zł rocznie więcej niż B23 (case study);
• zakład przemysłowy zużywający 18 000 MWh rocznie, sieć PGE: zmiana z B22 na B23 to 382 104 zł rocznie (case study).

Taryfa dystrybucyjna a cena energii u sprzedawcy

Na rachunki za prąd składają się dwie części: dystrybucja według taryfy operatora i energia według umowy ze sprzedawcą energii elektrycznej. Grupa taryfowa ustala tylko stawki za dystrybucję. Cena energii elektrycznej wynika z umowy sprzedaży albo umowy kompleksowej i może zależeć od strefy albo nie:

• cennik standardowy Tauron Sprzedaży (tekst jednolity z 1 stycznia 2024 r.): energia w B23 kosztowała 986 zł/MWh w szczycie przedpołudniowym, 1233 zł/MWh w szczycie popołudniowym i 929 zł/MWh w pozostałych godzinach;
• taryfa sprzedawcy rezerwowego Enea od 1 lutego 2026 r.: jedna cena 1075 zł/MWh netto we wszystkich strefach, dla grup B i C;
• umowy z ceną opartą na notowaniach Rynku Dnia Następnego: cena zmienia się co godzinę, niezależnie od stref taryfy dystrybucyjnej.

W umowie, w której stała cena obowiązuje przez rok lub dłużej, sprawdź, czy cena jest jedna dla całej doby, czy zależy od strefy. Zmianę grupy liczy się razem z ceną energii z umowy, a nie na samej dystrybucji.

Grupa taryfowa nie zmienia opłaty mocowej. Tę operator nalicza od energii pobranej w dni robocze od 7:00 do 21:59, ze współczynnikiem zależnym od kategorii odbiorcy K1–K4 (informacja Prezesa URE nr 57/2025). Opłaty OZE, kogeneracyjna i jakościowa są w 2026 r. naliczane od całej pobranej energii, bez podziału na strefy.

Jaka taryfa przy fotowoltaice?

Instalacja PV zmniejsza pobór z sieci w godzinach dziennych, czyli w szczycie przedpołudniowym i w części pozostałych godzin. Z sieci firma pobiera wtedy głównie wieczorem i w nocy. W PGE zimowy wieczór to szczyt popołudniowy B23 za 124,38 zł/MWh, a noc to strefa za 22,98 zł/MWh. Jeśli po montażu PV większość poboru z sieci przypada na zimowe wieczory, średnia stawka B23 rośnie; jeśli na noc, spada.

Po uruchomieniu instalacji taryfę przelicza się na nowym profilu poboru z sieci, a nie na profilu sprzed montażu. PV zmienia też podstawę opłaty mocowej, o czym piszemy w artykule o opłacie mocowej przy fotowoltaice.

Jak zmienić grupę taryfową?

1. Pobierz dane 15-minutowe z licznika za ostatnie 12 miesięcy i faktury za ten sam okres.
2. Żeby wybrać taryfę, przelicz profil na każdą grupę dostępną dla przyłącza, razem ze składnikiem stałym i ceną energii z umowy.
3. Złóż do operatora wniosek o zmianę grupy taryfowej; warunki zmiany określa umowa dystrybucyjna albo kompleksowa.
4. Sprawdź, czy licznik obsługuje strefy nowej grupy; w B23 od tego zależy, czy weekendy trafią do najtańszej strefy.

Grupę można zmienić nie częściej niż raz na 12 miesięcy. Po zmianie stawek w taryfie operatora odbiorca może złożyć wniosek także w ciągu 60 dni od jej wejścia w życie (§ 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Energii z 3 września 2026 r.; do 4 września 2026 r. ten sam zapis był w § 7 ust. 3 rozporządzenia z 29 listopada 2022 r.). Taryfy na 2026 r. Prezes URE zatwierdził 17 grudnia 2025 r. Kolejne 60-dniowe okno otworzy się po wejściu w życie taryf na 2027 r., jeśli zmienią stawki.

Najczęściej zadawane pytania

Nie wiesz, czy Twoja firma ma właściwą taryfę?

Wyślij nam kontakt i krótko opisz swoją sytuację. Przeliczymy profil 15-minutowy z ostatnich 12 miesięcy na wszystkie dostępne warianty taryfy i pokażemy różnicę w złotych.